حسين فاطمى
112
گنجينه اخلاق ( جامع الدرر فاطمى ) ( فارسى )
شدت و جفا پس از آن نمىباشد . و توانگرى است كه بعد از آن فقر و احتياج نيست . و شادمانى كه در عقب آن اندوه نباشد . و صحتى كه بيمارى از پيش نيست . و خشنودى كه هرگز به اندوه و خشم زايل نشود . و ايمنى است كه به ترس مبدل نمىشود . و زندگى است كه مرگ بعد از آن محال است و پادشاهى بىزوال است . آخرت خانه هستى و بقا است و دار زندگى و حيات بىانتهاست . تغيير احوال در آن نمىباشد . خدا از ساكنان آخرت برداشته درد و پيرى و تعب و جفا و بيمارى و گرسنگى و تشنگى و مرگ را . اى پادشاه ! اين است اوصاف ملك آخرت كه بيان كردم . گفت : آيا براى داخل شدن در آن خانه و فائز شدن به آن سعادت فرزانه ، راه و وسيله و سبب و حيلهاى مىدانى ؟ وزير گفت : بلى آن خانه مهياست براى هر كس آن را از راهش طلب كند . و هر كس بدر آيد البته بدان ظفر مىيابد ! پادشاه گفت كه : چرا تو پيش از اين مرا به چنين خانه راه نمىنمودى ؟ و اوصاف او را به من بيان نمىكردى ؟ وزير گفت : از جلالت و هيبت پادشاهى تو حذر مىكردم . پادشاه گفت : اگر اين امرى كه تو وصف كردى البته واقع باشد ، سزاوار نيست كه ما آن را ضايع كنيم و خود را از آن محروم نماييم و سعى در تحصيل آن نكنيم . بلكه بايد جهد كنيم تا خبر آن را مشخص نماييم و به آن ظفر يابيم . وزير گفت : رخصت مىفرمايى كه مكرر وصف آخرت را براى تو بيان نمايم تا يقين تو زياده گردد ؟ پادشاه گفت : بلكه ترا امر مىكنم كه در اين كار شب و روز ساعى باشى و نگذارى كه به امر ديگرى مشغول باشم ، و دست از اين سخن برندارى كه امر غريب و عجيبى است كه آن را سهل نمىتوان انگاشت و از چنين امر عظيمى غافل نمىتوان شد . و بعد از آن ، از سخنان وزير ، پادشاه راه نجات پيش گرفته ، به سعادت ابدى فائز شد . كلمات پند آموز جناب آخوند ملا حسينقلى همدانى با مسلمانان اى از آشنايان دور ! اى با بيگانگان محشور ! ، اى انسگرفتگان با دار غرور ! اى متوحش از دار السرور ! گوشت باز كن تا در جوش و خروش آورند تو را . اين ادويه الهى را نوش كن تا عقل و هوشت بخشند . اين قدر بدان كه سليمان نبى على نبينا و آله و عليه السّلام تا عسكر ميشوم نفس و ابليس را در وجود شريف خودش تار و مار ننمود ، برايش حكمرانى بر انس و جن متمكن و برقرار نشد و تا جنود عقل را بر حصين دل مسلط نكرد ، دستش به خاتم الهى مزّين نگرديد . خبر ندارى عساكر ملعونه شيطان چه مفسدهها در قلبت برپا